پسند من در تاریخ 02 اسفند 1395 به‌روز شد.

آن دیگری



جایزه احمد شاملو، روشنفکر- سلبریتی‌ها و شعر معاصر

  • مشاهده در قالب پی دی اف

مازیار عارفانی

فارسی رسانه فرهنگ و هنر، 8 دی‌ماه 1395

 

لیلی گلستان در حاشیه مراسم جایزه شاملو می‌گوید: «ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻡ. ﻣﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻢﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ‌ﺍﯼ ﺷﻌﺮ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ‌ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺩﻻﯾﻠﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭﻟﯽ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻌﺮ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺑﺮﮔﺮﺩﻡﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭ ﺷﻮﻡ»

و آن برگزارکنندگان محترم جایزه تا چه حد عوامانه و پوپولیستی و تبلیغاتی می‌توانند به ماجرا نگاه کنند؟!

 

لیلی گلستان در حاشیه مراسم جایزه شاملو می‌گوید: «ﺍﺯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻡ. ﻣﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﯽ‌ﮐﻨﻢﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ‌ﺍﯼ ﺷﻌﺮ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ‌ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺩﻻﯾﻠﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭﻟﯽ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻌﺮ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺑﺮﮔﺮﺩﻡﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭ ﺷﻮﻡ»

به این که نام و کارنامه لیلی گلستان تا چه حد اهمیت دارد کاری ندارم، اما خوب می‌دانم که هر شاعری که چند صباحی عرقریزان روح داشته باشد در ادبیات این روزگار و تن به سختی‌های جریان شعر سریع‌السیر پس از دهه هفتاد و هشتاد داده باشد، رنج می‌برد از فضاحت این کلمات... یعنی دبیران جشنواره شاملو آمده‌اند از فردی که به گفته خودش هیچگونه آشنایی با شعر امروز ندارد، رأی اعتماد گرفته‌اند، فقط چون لیلی گلستان است و فرزند ابراهیم و فخری! رفته‌اند سراغ رویا تیموریان و از کافه ستاره بیرونش کشیده‌اند برای جایزه شاملو و معلوم نیست چه ارتباطی به ادبیات دارد این خانم محترم. در واقع فردی که هنوز در رشته هنری خودش نتوانسته شاخصی باشد برای سینمای ایران، می‌آید برای جوایز یکی از بزرگترین شاعران این مملکت رأی اعتماد می‌دهد. واقعاً برخی اینهمه اعتماد به نفس را از کجا می‌آورند؟! و آن برگزارکنندگان محترم جایزه تا چه حد عوامانه و پوپولیستی و تبلیغاتی می‌توانند به ماجرا نگاه کنند؟! و چطور می‌توانند برای برجسته‌کردن جایزه انسان بزرگی چون شاملو، دست به استفاده از «روشنفکر- سلبریتی»ها بزنند؟!

خب نتیجه این روند هم مشخص است، نتیجه همان افتضاح انتخاب نفر اول است که فقط یک «روشنفکر- سلبریتی» که از ادبیات معاصر دور مانده ممکن است انتخابش کند.

البته در این میان انتخاب امثال پارسا و صنعتی و سجودی با همه توانایی‌های قلمی و فکریشان، به دلیل فاصله پرنشدنی با شعر امروز نیز خالی از ابهام نیست. در واقع ما با جایزه‌ای روبرو هستیم که بیش از نیم داورانش قرابتی با امروز شعر ندارند و رأی چند نفری که ممکن است شناخت کافی و وافی داشته باشند، قطع به یقین در این میانه گم خواهد شد.

از اینرو معتقدم جایزه شعر شاملو با وجود داورانی که همگی بسیار دهن پرکن هستند، و برعکس قیافه ظاهری‌اش که در پشت نامی بزرگ و ماندگار سنگر گرفته، با این نوع رفتارها اعتبار سال ۹۵اش از سکه افتاده و هر کسی که شش ماه جدی شعر امروز را خوانده باشد، مسلماً از «بیانیه پایانی» و انتخاب «آیدا عمیدی» میان اینهمه کتاب خوب، نمی‌تواند جلوی خنده توام با عصبیتش را بگیرد.

افزودن نظر


کد امنیتی
بازخوانی

شما اینجا هستید صفحه اصلی