پسند من در تاریخ 02 اسفند 1395 به‌روز شد.

آن دیگری



1 شعر از محمود نائل

  • مشاهده در قالب پی دی اف

مرگ

 

با کدام چهره می‌آیی

در پرواز خفیفِ دانه‌های برف

از بیتابیِ التهاب گلویم

آیا گلدا‌‌ن‌ها را

آب داده‌ام.

بوسه‌ات

چه طعمی خواهد داشت

به لحظه‌ی بی‌بالی پلک

و سقوط آن

میان من و ماه

که عود می‌زند.

زمین چه لیز شده است!

آیا تو کلاهی نیستی

که از اولین گریه‌ی من

تاکنون

بافته می‌شدی

درست به اندازه‌ی قامتم؟

راستی نان

چه مزه‌ای می‌داد؟

آیا تمام شیطنتم در دشت

بازتاب

آسوده خاطریت نبود،

از هوشیاری آهک؟

آخرین بار

کی نارنج خوردم؟

به کدام شمایل می‌بَریم

به آشتی آسمان و زمین

در عبور شهاب‌ها آیا

پیرهنم نخواهد سوخت؟

چند قرن پیش بود

که خندیدیم؟

تا ارتفاع تشنج

چند پله‌ی دیگر باقی‌ست

تا اختلاط پوک رنگ‌ها

تا ز مهریز محض

تا تمام.

مرا ببوس

ببوس و رهایم کن

میان دشت

کنار ابر

به گود خاک

ای مرگ

ای سیراب

از گلوی کودکیم

     تاکنون.

مرا ببوس

ببوس و رها کن

در ترانه شب‌ها

در خاطره‌ای کوتاه

در خاک باغچه‌ی گلهایی

که دوست‌شان می‌داشتم.

چه بوی تند گریه‌ای می‌آید.

آه ای گریز نبض

آه ای خنده‌ی ناقوس‌ها.

افزودن نظر


کد امنیتی
بازخوانی

شما اینجا هستید شعر شهر اهواز : 1 شعر از محمود نائل