پسند من در تاریخ 02 اسفند 1395 به‌روز شد.

آن دیگری



یادداشتها

کثافتِ سیاست و بلاهت فرصت‌طلب

  • مشاهده در قالب پی دی اف
Most Hit

مسعود احمدی

گویی شبه‌روشنفکران متعلق به لایه‌یی از طبقة متوسط که در خودپسندی، آزمندی، فرصت‌طلبی، ریاکاری و... گوی سبقت از همگنان و هموندان خود برده‌اند، بر این گمانند که حتی یک تن نیست تا سر از کار و کسب حقیر ایشان دربیاورد و احدی را یارای آنکه فرومایگی‌هایشان را در پیش چشم دیگران و دیگرتران بگذارد.

سیاست، سخافت اخلاقی فرصت‌طلبان و عدم درایت و کیاست بعضی از ما

  • مشاهده در قالب پی دی اف
Most Hit

مسعود احمدی

اینکه در حال حاضر همة جناح‌های سیاسی برای برکشیدن هم‌اندیشان و هم‌کیشان به اصطلاح هنرمند خود از هیچ کاری حتی عوام‌فریبی روی‌گردان نیستند، امر تازه و شگفت‌آوری نیست اما دست کم از هموطنان شاغل در رسانه‌های جمعی فارسی‌زبان برون مرزی این انتظار می‌رود که شأن و منزلت فرهنگی ملتی را که در عرصه فرهنگ و ادب، بالاخص شعر ارجی جهانی دارد قربانی اغراض سیاسی احزاب و گروه‌های فرصت‌طلب و نام‌جویی و جاه‌طلبی‌های مشتی ابن‌الوقت ننمایند.

صاحب این قلم که از دیرباز یکی دو تن از مسئولین و متصدیان بخش‌های فرهنگی و هنری رسانه‌های مورد نظر را می‌شناسد و در شرافت و صداقت و وطن‌دوستی آنان کوچک‌ترین تردیدی ندارد، به آنان توجه می‌دهد که بایسته است پیش از معرفی و برکشیدن پاره‌یی از این به ظاهر هنرمندان، در آثار ایشان و انگیزه‌های حامیان و جانبداران تشکیلاتی و شبه‌تشکیلاتی‌شان تأمل نمایند. آخر این سرزمین نگونبخت زادگاه رودکی، فردوسی، نظامی، سعدی، حافظ و... بوده و هم خاستگاه نوادری همانند نیما، فرخزاد، شاملو، اخوان، سپهری و... . بنابراین نمی‌توان به صرف تندزبانی‌های شعارگونه که در قالب بی‌دروپیکری ریخته شده‌اند و آن به اصطلاح غزل خود گواه بی‌اطلاعی حیرت‌آور از زبان و ادبی‌ست که سراینده آن خود را مدرس آن قلمداد می‌کند، در رسانه‌یی فارسی‌زبان و فراگیر مطرح نمود.

منِ طایفه‌یی و نگرانی‌ها و ترس‌ها

  • مشاهده در قالب پی دی اف

مسعود احمدی

به نظر می‌رسد نه‌تنها اغلب آحاد جامعه که بسیاری از مدعیان روشنفکری و به عبارتی شبه‌روشنفکران، هنوز از آن فردیتی که متضمن استقلال شخصیت و مآلاً حافظ منزلت فرهنگی و اخلاقی ایشان است، بی‌بهره‌اند.

انسان پیشامدرن خواه ساکن روستا باشد خواه مقیم شهر به واسطة باورها، علایق، سلایق، آداب و رسوم، مناسک و... مشترک تحت‌الحمایه قوم و قبیله و حتی گروه و سازمان و حزبی‌ست که متعلق به آن است. لذا خواه‌ناخواه رودرروی دیگراندیشان و دیگرباشان، بالاخص منتقدانی قرار می‌گیرد که منش و کنش طایفة وی یا آحادی از آن را به چالش کشیده‌اند. اگرنه دچار عقوبتی خواهد شد که نفی و طرد و محرومیت از مواهب و امکاناتی که جمع و سران آن در اختیار او می‌گذارند کم‌ترین اجزاء آن جزاست. این سخافت اخلاقی فقط مربوط و منوط به آنچه گفته شد نیست بلکه آحاد همبستة جمع و وابسته به آن به زعم خود با تهاجم پیدا و ناپیدا بالاخص به منتقدانی که از آبرو و اعتباری برخوردارند، وجاهتی کسب می‌نمایند اما همان‌طور که مارکس گفته است در شرایط تنگ تاریخی هویت راستین آدمیان برملا می‌شود و به گمان من بویژه ماهیت آنانی آشکار خواهد شد که سخاوت چشم‌پوشی از آنچه دیگران به حق و ناحق به دست آورده‌اند، ندارند.

عنایت سمیعی و من

  • مشاهده در قالب پی دی اف

مسعود احمدی

در شمارة 11 و 12، مرداد و شهریور 1371 ماهنامة وزین «چاووش» که آقای پولاد فرخزاد صاحب امتیاز و سردبیر آن بودند، نقدی ایدئولوژیک و بسیار تند به قلم منقد گرامی عنایت سمیعی با نام «خطای یک نگاه» بر کتاب «روحی خیس، تنی تر و صبح در ساک» این پژوهنده به چاپ رسید که برای نگارنده این مختصر جز تألم و تأسف چیزی نداشت.

«روحی خیس، تنی تر و...» همان کتابی‌ست که بر آن منقد ارجمند مشیت علایی زیر عنوان هوشمندانة «خانه‌تکانی روح» نقد نسبتاً مفصلی نوشته‌اند که در ماهنامة «نگاه نو»، شماره 24، اردیبهشت 1374 مندرج است. در آن نقد ضمن برکشیدن محاسن و معایب اشعار آن دفتر، شعر «خیابان بی‌انتها»ی همان مجموعه را نه‌تنها یکی از بهترین کارهای بنده بلکه یکی از بهترین شعرهای معاصر این سرزمین دانسته‌اند.

بی‌آزرمی و تبلیغ کودنانه و فرصت‌طلبانه

  • مشاهده در قالب پی دی اف
Most Hit

مسعود احمدی

ابلهامردا/ عدوی تو نیستم من/ انکار توام

                                          احمد شاملو

گر ببینی ناکسان بالا نشینند عیب نیست

روی دریا کف نشیند، قعر دریا گوهر است

                                                                      صائب تبریزی

نخست به این نام‌ها توجه نماییم: هوشنگ ابتهاج، شمس لنگرودی، جبران خلیل جبران، یدالله رویایی، پیتر سلرز، آلبر کامو، ال پاچینو، ماکیاولی، رومن رولان، دانته، یدالله رویایی، احمد شاملو، گورویدال، الدوس هاکسلی، لیلا کردبچه، هوشنگ ابتهاج، میلان کوندرا، بیژن نجدی، پگاه احمدی، حافظ، ساموئل بکت.

شما اینجا هستید یادداشت